Blado-błękitna kropka

Pale-Blue-Dot1

Z tak odległego punktu obserwacyjnego Ziemia nie wzbudza żadnego szczególnego zainteresowania. Ale dla nas jest inaczej. Zastanów się jeszcze raz nad tą kropką. To tutaj. To dom. To my. Na niej, każdy kogo kochasz, każdy kogo znasz, każdy o kim kiedykolwiek słyszałeś, każda ludzka istota, która kiedykolwiek istniała przeżyła swoje życie.

Suma naszych radości i cierpień. Tysiące znanych religii, ideologii, ekonomicznych doktryn. Każdy myśliwy i zbieracz. Każdy bohater i tchórz, każdy twórca i niszczyciel cywilizacji. Każdy król i chłop. Każda młoda zakochana para. Każda matka, ojciec i każde pełne nadziei dziecko. Wynalazca i badacz. Każdy moralista, każdy skorumpowany polityk. Każda supergwiazda. Każdy znany lider, każdy święty i grzesznik w historii naszego gatunku żył tam, na drobinie kurzu zawieszonej w promieniach słońca.

Ziemia jest bardzo małą sceną na olbrzymiej kosmicznej arenie. Pomyśl o rzekach krwi rozlanych przez wszystkich tych generałów i cesarzy, którzy w glorii i tryumfie, stawali się chwilowymi panami tej drobinki, tej kropki. Pomyśl o niekończących się okrucieństwach zadawanych przez mieszkańców jednego końca tego piksela dopiero co poznanym mieszkańcom drugiego końca. Jak często się nie rozumieją? Jak gorliwie wzajemnie się zabijają? Jak żarliwie się nienawidzą?

Nasze postawy, nasza wymyślona ważność to złudzenie, które mówi nam, że mamy uprzywilejowaną pozycję we wszechświecie można zakwestionować poprzez ten mały punkcik blado-niebieskiego światła. Nasza planeta jest samotną drobinką w ogromnej, otaczającej nas kosmicznej ciemności. W naszej niejasności, w całym tym ogromie nie ma choćby wskazówki, że pomoc przyjdzie skądkolwiek by uchronić nas przed samymi sobą.

Ziemia jest jedynym światem znanym jak dotąd, który obdarza życiem. Nie ma miejsca we wszechświecie, przynajmniej w najbliższej przyszłości, do którego nasz gatunek mógłby migrować.
Odwiedzać? Tak!
Zasiedlać? Jeszcze nie!

Czy odpowiada Ci to, czy nie, w tym momencie Ziemia jest jedynym miejscem, gdzie możemy pozostać. Zwykło się mówić, że astronomia jest doświadczeniem, które buduje w nas pokorę i charakter. Być może nie ma lepszej demonstracji ludzkiej zarozumiałości i szaleństwa niż ten odległy wizerunek naszego maleńkiego świata.
Dla mnie podkreśla to naszą odpowiedzialność, aby traktować się nawzajem bardziej życzliwie oraz ochraniać i miłować ten jasno-niebieski punkcik, który jest jedynym domem, jaki kiedykolwiek znaliśmy.

Carl Sagan (1934-1996)

źródło:

Reklamy

About Sławek Sławomir

Sławek Sławomir

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: